Schilderijen van Geert Maring

Geert Maring

Na jarenlang de etsnaald gehanteerd te hebben, verwees Geert Maring dit medium naar het verleden. De mogelijkheden bleken voor hem uitgeput. Hoogste tijd om de blik te verruimen en zinken platen te verruilen voor panelen en doek. Zijn onderwerpen zijn landschappen – men zou het innerlijke landschappen kunnen noemen. Ze zijn niet-bestaand doch hij herinnert ze zich wèl van zijn reizen. Mensen treft men daarbij niet aan; de landschappen fungeren zelf als een vorm van “leven”. Elementen worden omgevormd en passend gemaakt voor het beeld dat hij voor ogen heeft bij het schilderen. Vertalingen van indrukken die Maring heeft opgedaan. Hij kijkt, neemt in zich op, laat bezinken en mengt de ontstane beelden van het geestesoog om uiteindelijk het landschap te transformeren. Doel is om de intentie daarvan te doorgronden, om als het ware een landschappelijker landschap dan de natuur zelf te creeeren.. Zo definieert hij zelf dat de het op elkaar inwerkende, tegengestelde elementen zijn, die hem boeien: zwaar tegenover licht maar ook licht tegenover donker. Of kleur naast niet-kleur en vaste materie tegenover water en lucht. Wie Maring's etsen kent, herkent deze in de olieverfschilderijen. Nu groter. En natuurlijk schilderachtiger. Maar Maring,s (ets)hand in onmiskenbaar.